"دفتر هماهنگکنندهی ضدتروریسم ِ وزارت خارجهی امریکا" در تاریخ 30 آوریل 2007، گزارش سالانهی تروریسم 2006 امریکا را منتشر کرد.
فصل ششم از این گزارش به لیست گروههای تروریستی اختصاص دارداین لیست سیاه، گروههایی که توسط دولت ایالات متحده، تروریست شناخته میشوند را شامل میگردد که نام "سازمان مجاهدین خلق ایران" و تمام گروههای پوششی آن همچون "شورای ملی مقاومت" ، "ارتش آزادیبخش ملی" و ... همچنان ابقا گردیده است.
قوانین ایالات متحده، وزارت خارجهی آن کشور را ملزم میکند تا در 30 آوریل هر سال، گزارش کاملی دربارهی تروریسم و گروههای تروریستی که شرایطشان با معیارهای مشخص شده در قانون مطابقت دارد را ارایه نماید.
وزارت خزانهداری امریکا نیز موظف است تمام اموال و دارایی گروههایی را که در لیست مزبور قرار دارند مسدود و توقیف نماید.
متن کامل بخش مربوط به مجاهدین که در فصل ششم گزارش آوریل 2007 آمده به شرح زیر است:
سازمان مجاهدین خلق
كه به نامهای ام.ک.او، انجمن دانشجویان ایرانی مسلمان، شورای ملی مقاومت، ان.سی.آر، جنگجویان مقدسِ ایران، ارتش آزادیبخش ملی ایران، ان.ال.ای، سازمان مجاهدین خلق ایران، پی.ام.او.آی، شورای ملی مقاومت ایران، ان.سی.آر.آی، نیز شناخته میشود.
توصیف
مجاهدین از سرنگونسازی رژیم ایران به شیوهی خشونتآمیز پشتیبانی میکند و مسؤول ترور چندین نفر از افراد نظامی و غیرنظامیِ امریکایی در دههی 1970 میباشد. اعضا و رهبری مجاهدین خلق در سراسر جهان این ظرفیت و اراده را دارند که در اروپا، خاورمیانه، ایالات متحده، کانادا و ... عملیات تروریستی انجام دهند.
مجاهدین خلق در دههی 1960 بهعنوان یکی از خشنترین جنبشهای سیاسی مخالف با "حکومت پهلوی و رابطهی نزدیک آن حکومت با ایالات متحده" ظاهر شد. ایدئولوژی مجاهدین خلق مخلوطی از عناصر مختلف مارکسیسم، اسلام، و فمینیسم میباشد. بهدنبال شرکت در انقلاب اسلامی سال 1979، گروه مجاهدین بهسرعت مورد غضب مردم ایران قرار گرفت. دولت جدید ایران تحت رهبری ارشد ایران [آقای] خمینی بهصورت نظاممند، بسیاری از اعضای مجاهدین خلق را دستگیر کرد و هدف قرار داد، و باعث شد که رهبران مجاهدین خلق به اروپا بگریزند. در سال 1986، رهبران و فعالان مجاهدین خلق از فرانسه اخراج شدند و صدام حسین در عراق به آنان پناه داد. گروه مجاهدین بهمدت حدود سه دهه از پایگاههای خود در اروپا و عراق به برنامهریزی و اجرای عملیاتهای تروریستی علیه ایران پرداخت. بهعلاوه، این گروه پایگاه مالی خود را گسترش داده، مهارتهای شبهنظامی خود را توسعه داده، و شدیداً فعالیت نموده تا ردههای اروپایی خود را گسترش دهد. مجاهدین خلق، علاوه بر معیارهای تروریستی، ویژگیهای فرقهگونه از خود بروز داده است. اعضای جدید، بهمحض ورود به گروه، تحت القائات ایدئولوژیکی مجاهدین خلق قرار میگیرند و تاریخ ایران را بهگونهای تجدیدنظرشده فرا میگیرند. همچنین از اعضا خواسته میشود سوگند "طلاق دایمی" یاد کنند و در جلسات "غسل ایدئولوژیکی" هفتگی شرکت نمایند. علاوه بر این، طبق گزارشها، کودکان در سنین پایین از والدین خود جدا میشوند. رهبر مجاهدین مریم رجوی یک فرقهی شخصیتی برپا نموده است. او ادعای تقلید از حضرت محمد[ص] را دارد و اعضای گروه او را "رییسجمهور ایران در تبعید" میدانند.
فعالیتها
مجاهدین در فعالیت جهانی خود علیه دولت ایران از پروپاگاند و تروریسم برای رسیدن به اهدافش استفاده میکند و توسط رژیمهای ناهنجار، مانند رژیم صدام حسین، مورد حمایت قرار گرفته است. در طول دههی 1970، مجاهدین خلق پرسنل نظامی و غیرنظامیان امریكایی كه در پروژههای دفاعی در تهران كار میكردند را به قتل رساندند و از اشغال خشونتآمیز سفارت امریكا در تهران در سال 1979 حمایت كردند. علیرغم تلاشهای ایالات متحده، اعضای مجاهدین خلق برای نقششان در این فعالیتهای غیرقانونی هرگز به میز عدالت کشیده نشدهاند.
در سال 1981، رهبری مجاهدین تلاش کرد رژیم اسلامی نوپا را سرنگون نماید، متعاقباً، نیروهای امنیتی ایران سرکوب گروه را آغاز نمودند. مجاهدین یک دور بمبگذاریها را شروع کرد، از جمله حملهای به حزب جمهوری اسلامی و دفتر نخستوزیری، که در آن 70 مسؤول عالیرتبهی ایرانی، از جمله آیةالله محمد بهشتی، رییسجمهور محمدعلی رجایی، نخستوزیر محمدجواد باهنر کشته شدند. این حملات به شورش مردمی علیه مجاهدین خلق منجر شد و سرکوب دولت ایران علیه گروه را بیشتر کرد، که باعث شد رهبران مجاهدین خلق مجبور شوند به فرانسه فرار کنند. بهمدت پنج سال مجاهدین خلق به اجرای عملیات تروریستی از طریق پایگاهش در فرانسه ادامه داد. رهبران گروه که در سال 1986 از فرانسه اخراج شدند، برای کسب پایگاه، حمایت مالی و آموزش، به رژیم صدام حسین پناه بردند. تقریباً در اواخر جنگ ایران و عراق 1988-1980، بغداد مجاهدین را به سلاحهای سنگین مجهز نمود و هزاران ستیزهجوی مجاهدین خلق را برای انجام حملات انتحاری علیه نیروهای ایرانی گسیل داشت.
رابطهی مجاهدین خلق با رژیم سابق عراق در دههی 1990 ادامه یافت. در سال 1991، بنابر گزارشها، مجاهدین در سركوب خونین اكراد و شیعیان که علیه دولت صدام حسین شورش کرده بودند به گارد ریاست جمهوری عراق کمک کرد. گزارشهای مطبوعاتی استناد میکنند به سخنان مریم رجوی که اعضای مجاهدین را به "له کردن کردها در زیر تانکها" تشویق مینموده است. در آوریل 1992، مجاهدین خلق حملات هماهنگی را علیه نهادها و سفارتخانههای ایران در 13 کشور انجام داد، و توانایی گروه برای اجرای عملیاتهای بزرگ در خارج را بهنمایش گذاشت. در آوریل 1999، مجاهدین مقامات كلیدی نظامی ایران را هدف قرار داد و معاون ستاد مشترك نیروهای مسلح ایران، سرتیپ علی صیاد شیرازی را ترور نمود.
در آوریل 2000، مجاهدین تلاش كرد فرماندهی قرارگاه نصر را ترور كند.، این قرارگاه، ستادی در تهران است كه مسؤول هماهنگ كردن خطمشیها دربارهی عراق میباشد. سرعت معمول عملیاتهای ضدایرانی طی عملیات "بهمن بزرگ" در فوریه 2000 بالا گرفت، و گروه چندین حمله علیه ایران انجام داد. یكی از آن حملات، خمپارهاندازی علیه مجتمع رهبری در تهران بود كه دفاتر رهبر و رییسجمهور ایران در آن قرار دارد. در سال 2000 و 2001، مجاهدین به حملات دایمی خمپارهاندازی و حملات غافلگیرانه به ارتش ایران و پرسنل نیروهای انتظامی و نیز ساختمانهای دولتی نزدیك مرز عراق - ایران مشغول بود.
در سال 2001، افبیآی هفت ایرانی را در ایالات متحده دستگیر نمود که 400000 دلار را به سازمانی مرتبط با مجاهدین خلق در امارات متحدهی عربی منتقل کرده بودند. این سازمان پولها را برای خرید سلاح صرف نموده بود. بهدنبال بمباران تأسیسات مجاهدین خلق در عراق در جریان عملیات آزادی عراق توسط نیروهای ائتلاف، رهبری مجاهدین دربارهی آتشبس به مذاکره با نیروهای ائتلاف پرداخت و بهصورت داوطلبانه سلاحهای سنگین خود را به ائتلاف تحویل داد. از سال 2003، حدود 3400 عضو مجاهدین خلق در اردوگاه اشرف در عراق، تحت نظارت نیروهای ائتلاف جای داده شدهاند.
در سال 2003، مقامات فرانسه 160 عضو مجاهدین خلق را در پایگاههای عملیاتی که به اعتقاد آنان، گروه از آنها برای هماهنگ کردن تأمین مالی و برنامهریزی حملات تروریستی استفاده میشد، دستگیر کردند. بهدنبال دستگیری مریم رجوی رهبر مجاهدین، اعضای مجاهدین به خیابانهای پاریس آمدند و دست به خودسوزی زدند. نهایتاً مقامات فرانسوی مریم رجوی را آزاد کردند. خانم رجوی اگرچه در خفا بهسر میبرد، اما از طریق ویدیوماهواره گاهی ظاهر میشود تا به کنفرانسهایی که مجاهدین در سراسر دنیا برگزار میکنند انگیزه بدهد.
طبق مدارکی که پس از سقوط صدام حسین بهدست آمد، مجاهدین خلق از سال 1999 تا 2003، میلیونها دلار از پول برنامهی نفت در برابر غذا را از صدام حسین دریافت نموده که از آن برای برنامهریزی و اجرای حملات تروریستی بعدی استفاده شده است. علاوه بر کشف 13 لیست از دریافت کنندگان چنین مبالغی که نام مجاهدین هم در آنها وجود داشت، مدارکی که سازمان مجاهدین خلق را به رژیم سابق عراق ربط میدهد عبارتند از: لیستها، فیلمی که صدام حسین کیفهای پول را به رهبران شناخته شدهی مجاهدین خلق تحویل میدهد، و فیلمی از اعضای مجاهدین خلق که در حال آموزش دیدن توسط ارتش عراق هستند.
قوا
برآوردها حاکی از عضویت هزاران نفر در سازمان مجاهدین خلق هستند که بیشترین آنان در پاریس و دیگر پایتختهای اصلی اروپایی حضور دارند. در عراق، حدود 3400 عضو مجاهدین اكنون در اردوگاه اشرف، مقر اصلی مجاهدین در شمال بغداد، تحت كنترل نیروهای ائتلاف قرار دارند و وضعیت "اعضای تحت حفاظت مادهی 27 كنوانسیون ژنو" بدانها اطلاق شده است. این وضعیت بر اعضای گروه خارج از اردوگاه اشرف یا وضعیت گروه بهعنوان سازمان تروریستی خارجی تأثیری ندارد. بهعنوان یکی از شروط قرارداد آتشبس در سال 2003، گروه بیش از 2000 تانک، نفربر زرهی، و توپخانهی سنگین خود را تسلیم نمود. اما بسیاری از اعضا و نیروهای مجاهدین خلق هنوز آزاد هستند و تعدّد آندسته از نیروهای آزاد که آموزشهای کار با سلاح و ساخت بمب را از رژیم صدام حسین دریافت کردهاند، باعث نگرانی چشمگیری شده است.
مكان - حوزهی عملیات
در دههی 1980، رهبران مجاهدین خلق مجبور شدند به فرانسه فرار كنند. پس از آنکه فرانسه رژیم ایران را در سال 1986 بهرسمیت شناخت، رهبری مجاهدین خلق مجبور شد آن کشور را ترک و به عراق پناه ببرد. مجاهدین خلق مقرهای اصلی خود در پاریس را حفظ کرده و اعضایی را در سراسر اروپا دارد، علاوه بر بیشترین تعداد که در اردوگاه اشرف در عراق مستقر هستند. ساختار پشتیبانی جهانی مجاهدین خلق از طریق حامیان و مرتبطین گروه در اروپا و شمال امریکا، بهجای خود باقی است. عملیاتهای گروه، عناصر رژیم ایران در سراسر جهان، از جمله اروپا و ایران را هدف قرار میدهند. شاخهی سیاسی مجاهدین، شورای ملی مقاومت، دارای یک شبکهی حمایتی جهانی است و از تلاشهای پروپاگاند و لابی فعالی در پایتختهای بزرگ غرب بهره میبرد. شورای ملی مقاومت دارای استراتژی ارتباط رسانهای توسعه یافتهای میباشد.
كمك خارجی
قبل از عملیات آزادی عراق، گروه حمایت نظامی و عمدهی حمایت مالی خود را از رژیم سابق عراق دریافت میكرد. سقوط رژیم صدام باعث شده این گروه قویاً بر سازمانهای پوششی برای جمعآوری كمك از جوامع ایرانی تبعیدی تکیه کند.