فاجعه در غزه

چرا سکوت؟

 غزه، شهری در کشور فلسطین با بیش از 1.5 میلیون نفر جمعیت مدت هاست که به محاصره نیروها رژیم غاصب صهیونیستی در آمده است. ملت مظلوم و ستمدیده غزه این روزها در بدترین شرایط به سر می برند و از امکانات اولیه زندگی محرومند. به کدامین دلیل؟ چرا رژیم صهیونیستی مانع از ورود ضروریات زندگی به نوار غزه می شود؟ فقط به خاطر این که مردم غزه از حماس رای دادند و حمایت می کنند؟ مردم فلسطین حدود دو سال پیش و در انتخاباتی دموکراتیک که مجری آن دولت های غربی و تشکیلات خودگردان فلسطین بودند، حماس را به عنوان گروه حاکم بر کشور خود برگزیدند. آیا این خطای بزرگیست؟ در نوار غزه بزرگترین فاجعه انسانی چند دهه اخیر در حال رقم خوردن است و مجامع بین المللی در سکوت و خفگی کامل به سر می برند

 چند نمایش و یک سناریو

    نادر گنجی:در این گفتار سعی می شود تا با بررسی واقع بینانه گذشته و حال ایالات متحده آمریکا به تفاوت سیاست های اعلانی و سیاست های اعمالی این کشور، برخورد متعارضانه و استفاده از معیار های دوگانه در برابر دیگر کشورها پرداخته شود.

"دفتر هماهنگکنندهی ضدتروریسم ِ وزارت خارجهی امریکا" در تاریخ 30 آوریل 2007، گزارش سالانهی تروریسم 2006 امریکا را منتشر کرد.
فصل ششم از این گزارش به لیست گروههای تروریستی اختصاص دارداین لیست سیاه، گروههایی که توسط دولت ایالات متحده، تروریست شناخته میشوند را شامل میگردد که نام "سازمان مجاهدین خلق ایران" و تمام گروههای پوششی آن همچون "شورای ملی مقاومت" ، "ارتش آزادیبخش ملی" و ... همچنان ابقا گردیده است.

انتخابات

پیش بینی انتخابات آنهم در جایی سخن از بررسی الگوی رفتار سیاسی و مشارکت پیش بینی ناپذیر ترین جامعه در میان است بسیار پیچیده می نماید. ملت ما هنگامی که کشورهای منطقه و جهان از بحران مشارکت رنج می برند حضوری بسیار عجیب دارند (خرداد 76)  و در جایی نیز آمار شرکت کنندگان به رقمی بحرانی می رسد (شوراهای دوم) تا اثبات شود جامعه ایران پیش بینی ناپذیر است، باری قدرت در پایین و پراکنده است، کسی که بتواند آنرا خوب بسیج کند می تواند اهرمی پیدا کند تا راهی به نظام سیاسی باز کند. شرایط ایران در مشارکت مردمی بسار منحصر است

1- بر اساس نظریه ی مبادله در علم سیاست به هر میزان که سهم درآمدهای مالیاتی دولت افزایش یابد، دولتمردان تلاش بیشتری برای تنظیم عملکرد خود بر اساس منافع ملی خواهند کرد، در این حالت منبع اصلی درآمدهای دولت مردم (مالیات) خواهد بود که رابطه ی مستقیم با استقرار دموکراسی و گسترش نهادهای مدنی در آن کشور دارد.اتکاء به مردم به لحاظ سیاسی حفظ مشروعیت دولت، و به لحاظ اقتصادی نابودی دولت بدون درآمد است و دولت، خواهان درآمد حداکثری مردم خواهد بود.